W pierwszy czwartek grudnia po raz pierwszy w życiu musiałem pojawić się na posiedzeniu Wydziału Dyscypliny PZPN. Chodziło o faul, jakiego w meczu z Lechem Poznań dopuściłem się na Sewerynie Gancarczyku. Bardzo żałuję tego, co się stało. Kilkakrotnie przepraszałem Seweryna i na szczęście nie ma do mnie pretensji.

Jak to się stało? Przejąłem piłkę i minąłem dwóch zawodników Lecha. Nagle futbolówka mi odskoczyła, chciałem ją przejąć i... pojawił się Seweryn. W ostatniej chwili cofnąłem trochę nogi, żeby zminimalizować skutki. Bo gdybym poszedł na 120 procent, to cała sytuacja zakończyłaby się znacznie gorzej.

Kiedy Seweryna znoszono z boiska, w ogóle nie myślałem o grze. Zastanawiałem się tylko, co z nim, czy będzie mógł wrócić na murawę. Kiedy znów się na niej pojawił, trochę się uspokoiłem. Niestety, kilka dni później okazało się, że Seweryn ma złamaną nogę. To pierwsze takie zdarzenie w moim życiu i mam nadzieję, że ostatnie.

Z Lechem ostatecznie przegraliśmy 1:3, nie mogliśmy wygrać też z Koroną Kielce. Ale wiecie, jak to jest w piłce. Czasami jak nie da się wygrać, to trzeba zremisować. No i skończyło się 0:0. Pewnie teraz niektórzy powiedzą, że Ruch się zaciął i nie będzie wygrywał. OK, ale każdy ma prawo do chwili słabości. Najważniejsze, żebyśmy nie rozpamiętywali dotychczasowych niepowodzeń.

Teraz przed nami mecz z Wisłą, w którym chcemy się zrehabilitować. W ogóle to w tym sezonie jakoś nam nie idzie w meczach z faworytami Ekstraklasy. Na początek przegraliśmy z Wisłą, a później z Lechem i Legią. Może problem jest w naszych głowach i on powoduje, że zacinamy się w konfrontacjach z najlepszymi? Bo przecież powinniśmy do każdego rywala podchodzić tak samo.

Zapewniam, że w niedzielę postaramy się tak uczynić. Na pewno nie padniemy przed Wisłą na kolana! Zagramy w Mikołajki. Wiadomo, co będzie najlepszym prezentem i dla nas i dla naszych kibiców.